Dag 4, woensdag 4 juni 2014

Sioux Falls – Badlands National Park
KOA Badlands/White River
Max. Temperatuur 23°C
Gereden 292 mijl = 469,93 km (totaal 798,24 km)
Benzine  $ 124,33 (3.499)

Om 4.45 uur worden we wakker, we zijn duidelijk nog niet aan het tijdsverschil van 7 uur gewend. Ik heb het koud gehad vannacht, straks toch maar een extra deken opleggen.
We lezen onze mails op de iPad en scrollen wat door Facebook.
Mochten jullie je nu afvragen hoe het met deze mama is: de levensgenieter heeft het gewonnen van de bezorgde mama. De reacties van andere moeders die dit al eerder hebben meegemaakt hebben me heel erg goed gedaan. Ook de afstand naar huis helpt, die is niet alleen letterlijk groot maar wordt ook figuurlijk telkens iets groter.
Na een uurtje sta ik op en begin aan de ochtendroutine in onze kleine maar complete badkamer.
We rommelen nog wat aan en verlaten om 8.30 uur de campground en gaan op zoek naar een tankstation.
Na het tanken (Fred vraagt zich af of er een gat in de tank zit) gaan we op weg richting Badlands. We rijden de I90 op en bij Mitchell er weer vanaf. Hier stoppen we bij Perkins voor een ontbijt.
Gisteren hebben we boodschappen gedaan, maar niets voor het ontbijt gekocht. Voor het eerst sinds een paar jaar weer in zo’n Amerikaanse superstore is weer zo overweldigend dat we niet konden kiezen.
Na het ontbijt rijden we maar weer naar de Walmart waar ik als eerste de Rand McNally in het karretje leg. Daarna wat boodschappen en dan rijden we weer verder.
De weg is saai met alweer hetzelfde uitzicht als gisteren: groene weilanden en af en toe een boerderij. Cruise control aan, verstand op nul en rijden maar.
IMG_3099 Na het reisverslag van Michel en Elly gelezen te hebben slaan we Corn Palace en 1880 Town over.
Tegen 15.00 uur komen we aan bij het eerste nationale park van deze reis: Badlands.

IMG_3106We komen nu aan in Mountain Time dus de dag duurt weer een uurtje langer en het tijdsverschil met Nederland is nu 8 uur. Bij de ingang van het park kopen we meteen de ‘America The Beautiful’ pass zodat we een jaar lang toegang hebben tot alle nationale parken van Amerika. We rijden naar het eerste view point en krijgen zo een indruk van het park. We lopen een stukje en maken foto’s.
IMG_3107Omdat we geen reservering hebben besluiten we door te rijden naar de KOA campground. Als we een plekje hebben kunnen we nog altijd terug gaan naar het park.
Eenmaal bij de campground aangekomen blijkt dat men ons verwachtte, of zouden ze deze vlag hier altijd hebben hangen?IMG_3121Als we op ons plekje staan hebben we allebei geen zin meer om weg te gaan. We besluiten lekker rustig aan te doen en gaan morgen het park bekijken. IMG_3115We lopen een stukje over de campground en verbazen ons weer over de gevaartes die hier staan. Prachtige campers en trailers en we vragen ons af of deze mensen er in wonen of dat ze elders ook nog een huis hebben.IMG_3117 IMG_3123Voor ‘supper’ hebben ze hier vanavond Taco’s. Voor $ 7,50 kun je mee eten en omdat Fred geen zin heeft om te koken besluiten we dat te doen.
We halen de taco’s af en eten ze buiten voor de camper aan de picknick tafel op.
Het smaakt prima, maar het zijn absoluut geen Amerikaanse porties. Fred denkt dat hij vanavond nog wel honger zal krijgen.
IMG_3125Na het eten zitten we met z’n tweetjes lekker buiten voor de camper te genieten, Fred met een flesje Corona, ik met een glaasje witte wijn.

De buurman tegenover ons gaat barbecueën. Leuk om dat tafereel te bekijken.
De barbecue op z’n Amerikaans:
Buurman komt naar buiten met een (voor Amerikaanse begrippen) kleine tafel-BBQ. Hij haalt het plastic tafellaken van de picknicktafel en zet er de BBQ op.
Eerst vult hij de BBQ met houtskool en dan komt hij aanzetten met een bus gas, formaat vlammenwerper. Met dit ding (weet niet hoe het heet) zet hij de kolen in vlam. Als de vlammen zijn gedoofd, neemt hij een fles met een (voor ons onbekende) vloeistof en kiepert dit over de houtskool. Daarna komt de vlammenwerper er weer bij en zet het zaakje in lichterlaaien. Dit alles gebeurt met een sigaret tussen zijn lippen.
IMG_3127
Blijkbaar is hij ervan overtuigd dat alles goed komt want hij bergt al zijn attributen op.  Wij zouden ze nog even laten staan, want ‘you never know’.
Het deksel wordt op de BBQ geplaatst en nu wordt er gewacht. Na een half uur komen buurman en buurvrouw samen de kolen checken. Na enig overleg wordt besloten dat er nog even gewacht moet worden.
Weer 10 minuten later komt buurman naar buiten met een bord met 2 steaks. Jeetje wat een joekels. In tegenstelling tot ons eten de buren wel op z’n Amerikaans.
Terwijl hij ze op het rooster legt komt onze buurman van de andere kant langs.
Hij spreekt ons aan en vraagt waar we vandaan komen. Voordat we antwoord kunnen geven zegt hij; ‘New Zealand or Netherlands?’ We maken een praatje en hij vertelt dat ze uit San Jose, California, komen. Op dit moment hebben ze geen huis en trekken rond met hun auto en caravan. Hun huis is, sneller dan verwacht, verkocht en het nieuwe huis is pas in augustus klaar. Ze hebben toen besloten om met hun auto en caravan Amerika rond te trekken.
Als ik opmerk dat dit wel heel bijzonder is voor een jong gezin met 4 heel kleine kinderen en de 5e opkomst vertelt hij dat tijd genoeg heeft. Hij is politieagent geweest en gewond geraakt tijdens de dienst, Hij is nu ‘retired’ en hoeft niet meer te werken. Deze maanden geniet hij van de tijd met zijn gezin en als ze terug zijn in California gaat hij aan de slag in de onroerend goed business. Retirement is niets voor hem.
Dit is nou zo leuk aan camping, je raakt heel makkelijk met iemand aan de praat en het lijkt wel of de mensen een stuk relaxter zijn dan de mensen in hotels.

Terwijl we staan te praten begint het te onweren. Hij vertelt dat hij van de campingeigenaar heeft gehoord dat er hier vanochtend nog 5 inch hagel was gevallen. Ik kan me er niets bij voorstellen want vanmiddag was alles kurkdroog.
Onze buurman gaat met de kinderen naar binnen en ook wij ruimen alles op. Als we goed en wel binnen zijn begint het te regenen. Gezellig om tijdens zo’n bui in de camper te zitten.
Lang houden we het niet vol. Om 20.30 uur vallen bij Fred de ogen dicht en ik ga een uurtje later naar bed.

 

3 gedachten over “Dag 4, woensdag 4 juni 2014

  1. Wat leuk om jullie zo te volgen, geweldig om met de camper zo rond te reizen en ons mee te laten genieten. Ik denk in plaatjes dus ik zie jullie al rijden door America van plek tot plek, boodschappen doen en bovenal genieten. Veel plezier nog, geniet evan!!!

  2. Wat een leuk en vooral herkenbaar verslag 🙂
    Groot gelijk dat jullie Corn Palace en 1880 town oversloegen!
    Veel plezier bij de Badlands 🙂
    Gr,
    Elly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s