Dag 9, Maandag 9 juni 2014

Rocky Mountain NP – Gunnison
Gunnison KOA Campground
Max. Temperatuur ?
Gereden 291 mijl = 468,32 km (totaal 2520,23 km)
Benzine  $ –

Gisteren lagen we al om 21.00 uur in bed. Tja, wat moet je anders zonder internet, haha.
Nee, we waren doodmoe van de zware wandeling, onze ogen vielen dicht.
Om 4.00 uur word ik wakker van de kou, het is niet zomaar een beetje koud, het is steenkoud. Twee dekens en een beddensprei zijn niet genoeg om ons warm te houden. Ik sta snel op en zet de verwarming aan. Binnen een kwartier is het aangenaam warm.
Omdat de verwarming veel lawaai maak zet ik hem ook weer uit.
Ik val weer in slaap en word om 6.30 uur weer wakker. Het is alweer steenkoud.
De verwarming gaat weer aan en ik kruip nog even terug in bed. Ik vraag me af hoe het de mensen in de kleine tentjes is vergaan, maar Fred merkt op dat die het waarschijnlijk warmer hebben gehad dan wij. Die zijn op de kou bedacht en hebben goede slaapzakken.
We ontbijten weer lekker op ons gemak en verlaten om 8.20 uur de campground.
Het valt mee dat de ramen niet bevroren waren.
Vandaag staat de 43 mijl lange Trail Ridge Road naar het zuidwesten van het park op het programma. De weg is prachtig met een mooi uitzicht op de besneeuwde bergtoppen.
We stoppen bij Many Parks Curve op 2938 m hoogte. Van hieruit hebben we een spectaculaire uitzicht over Moraine Park, Horseshoe Park en meer dan 10 bergtoppen.
IMG_3263Na de nodige foto’s en film gemaakt te hebben zetten we de tocht voort naar Rainbow Curve. Ook hier hebben we een geweldig uitzicht. Weer maken we foto’s en filmen de omgeving.
IMG_3613Op de weg staat een auto met zwaailichten aan. Een ranger staat erbij en houdt iedereen die verder naar boven wil rijden tegen. Ik loop naar haar toe en vraag wat er aan de hand is. Ze vertelt dat de weg gesloten is vanwege sneeuw en ijs op het wegdek. IMG_3275Het is te gevaarlijk om verder te rijden en de weg blijft voor minstens een paar uur dicht. Ze kan niet aangeven hoe lang het precies gaat duren duren. We balen hiervan want deze weg wilden we heel graag rijden. We overleggen in de camper wat te doen en besluiten dan toch maar om te keren.
Ik ben blij dat ik mijn pufjes bij me heb want ik ben erg kortademig. Ook heb ik last van hoofdpijn en duizeligheid (het lijkt wel of ik zeebenen heb terwijl we toch echt met de camper onderweg zijn en niet met een schip). Eerst denk ik dat ik verkouden word maar dan bedenk ik me dat ik gewoon last van de hoogte heb.

We rijden de Peak to Peak Highway en zien nu wat we zaterdag in de mist gemist hebben. Een prachtige weg door de mooie bergen.
Als we net op de I70 rijden heb ik weer bereik met mijn telefoon en zie ik dat ik een telefoontje van Max heb gemist. Ik bel hem terug en we kletsen even bij. De voornaamste reden van zijn telefoontje is het feit dat hij nieuwe snaren nodig heeft, of ik die even voor hem kan bestellen. Vlak voor George Town stoppen we bij de Starbucks, niet omdat we zin in koffie hebben maar omdat we dan even op internet kunnen.
We lezen even de reacties op onze blogs en ik bestel de rollen snaren voor Max. Fred belt nog met zijn ouders en we appen met Max en Robin. Als lunch maak ik snel een salade met warm knoflookbrood (zoooo lekker) en die smaakt ons allebei prima.
IMG_3276Om 14.30 uur rijden we verder richting Breckenridge. De hotels en andere gebouwen in dit wintersportplaatsje doen me denken aan Disneyland.
De omgeving is prachtig. Overal langs de weg zie je stroompjes en watervalletjes met smeltwater. In de riviertjes kolkt het water met grote kracht en snelheid stroomafwaarts.
Het is hier zo mooi, we genieten met volle teugen.
Onderweg snacken en we lekker en gezond. IMG_3281De laatste dagen veel bleekselderij gegeten en dat dat spul vochtafdrijvend werkt heb ik maar al te goed gemerkt. Ik moet iedere nacht wel drie keer uit bed. Toch maar wat minder van eten. 😉
Onze plannen om via Aspen weer naar de I70 te rijden laten we varen en besluiten om naar Gunnison te gaan. Een lange maar prachtige route. Op sommige plaatsen verwacht je ieder moment Charles Ingalls met paard en wagen tegen te komen.
Ook Winnetou en Old Shatterhand passen in dit plaatje.
In Gunnison zoeken we een campground en komen weer op een KOA terecht. Als we ingecheckt zijn rijden we naar een Steakhouse dat we onderweg hebben gezien.
IMG_3288Daar eten we een super lekkere en malse filet mignon. De serveerster vraagt waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Als ze met onze bestelling wegloopt komt er een oudere dame naar ons toe en zegt dat ze ons gesprek heeft meegekregen. De weg die wij willen rijden hebben zij net gereden en ze geeft ons een paar goede tips.
Ze vertelt onder andere dat je de route vanuit Ouray naar Durango alleen maar tussen 12.30 en 13.30 kunt beginnen. Daarna sluit de weg tot 18.30 uur. Ik kan me niet voorstellen waarom dit is maar we zullen er in ieder geval rekening mee houden. Waarschijnlijk rijden we na de Black Canyon Of The Gunnison NP toch weer naar de I70 om via Grand Junction en Montrose naar Ouray te gaan.
We bedanken de vriendelijke vrouw en als we betaald hebben gaan we weer naar de campground. Vandaag douchen we voor het eerst niet in de camper maar maken gebruik van de douches op de campground. Ik kleed me om en trek een zomerjurk en teenslippers aan. Met een fleecevest vest erover is het niet erg charmant maar wel functioneler dan een spijkerbroek en wandelschoenen. Wat heerlijk om even niet in dat kleine hokje in de camper te staan, maar met lekker veel ruimte onder een warme en harde straal van de douches op de campground.
Het is onbewolkt en onder het genot van een glaasje Chardonnay maak ik het verslag en wacht tot het donker genoeg is om de sterren te kunnen zien.

2 gedachten over “Dag 9, Maandag 9 juni 2014

  1. Hoi Carola,

    Wat leuk om allemaal te lezen, kan zo in boekvorm, ha, ha.
    Veel plezier nog en hopelijk iets warmere nachten.

    Groetjes aan Fred.

    Jacqueline

  2. Wat leuk om te lezen! Ik weet ik precies hoe jullie daar voor die camper zitten met Chardonney en Corona. En hoe jullie natuurlijk losgaan bij de walmart/bestbuy.
    Ik blijf het zeker volgen en kan niet wachten op het volgende verslag. Wat ben ik jaloers!
    Het is jullie gegund!

    Dikke kus en love you!
    De verloren dochter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s