Dag 14, Zaterdag 14 juni 2014

Cortez CO – Page
Page-Lake Powell Campground 
Max. Temperatuur 31°C
Gereden 222 mijl = 357,27 km (totaal 3913,92 km)
Benzine  $ –

Om 7.00 uur worden we wakker gebeld door de family.
Ron en Corinne zijn bij mijn ouders en zij bellen ons via facetime. Dit lukt maar even, de verbinding is erg slecht.
Als we de campground verlaten is het 9.30 uur. We stoppen zoals gebruikelijk eerst bij de Walmart voor een paar boodschappen. Aan de kassa wordt gevraagd of ik wel oud genoeg ben om bier te kopen, ja dat krijg je als je er uitziet als 18.
Na de boodschappen rijden we over de 160 naar het westen. We komen bij Four Corners aan en zijn nu in New Mexico.

DSCN0048We betalen $ 5,- p.p. entree aan de Navajo Indianen.
Zoals we in Nederland het drielandenpunt hebben hebben ze hier het vierlandenpunt. Tja, je hebt natuurlijk altijd baas boven baas.
Deze Four Corners is de enige plaats in Amerika van 4 staten bij elkaar komen. We parkeren de camper en lopen, samen met nog heel veel andere toeristen, naar het punt waar de staten bij elkaar komen.
DSCN0053We maken foto’s en ik loop langs de standjes waar Native Americans hun sieraden te koop aanbieden. Blijkt maar weer dat ik Fred geen minuut uit het oog kan laten. 😉
DSCN0052Ik koop hier een magneetje en ook nu worden er weer opmerkingen gemaakt over mijn ketting. Veel mensen spreken mij erover aan en ondanks dat ik hem al een paar jaar heb is het nog steeds een van mijn favorieten. Blijkbaar vinden veel mensen hem mooi.

Na de nodige foto’s gaan we terug naar de camper. We zetten ons reis voort. Dit is weer zo’n dagje dat we kilometers moeten maken. De weg is eentonig en saai.
In Kayenta stoppen we op de parkeerplaats van Mc Donalds. Hier zijn we in 2001 ook geweest en de kinderen hebben zich toen uitgeleefd in het speelgedeelte.
We hebben internet en zoeken een campground in Page. Ook maak ik een lunch klaar. Weer een lekker salade met kip.
Na een uurtje rijden we verder. De weg is nog steeds saai en we zijn blij als we in Page aankomen. De campground is snel gevonden en er is nog een plekje voor ons.We zien hier nog 3 campers staan die tegelijk met ons zijn vertrokken. Schuin tegenover ons staan Nederlandse mensen die we op het vliegveld zagen, in het eerste hotel en in Moab.
We douchen op de camping en gaan dan op zoek naar een restaurant.
In 2001 zijn we ook in Page geweest en hebben toen gegeten bij een western steakhouse. Fred is toen op de hotelkamer gebleven omdat hij ziek was. Dus nu krijgt hij een herkansing.
2001IMG_3377
Het restaurant is er 13 jaar later nog steeds en is nog precies hetzelfde, van buiten en ook van binnen. We gaan naar binnen en blijken de eerste gasten van vandaag. Vreemd, het is tenslotte al 18.00 uur geweest. We bestellen een sirloin steak en terwijl we op het eten wachten bedenk ik me dat ze in dit gebied niet aan ‘daylight saving time’ doen. Het is hier een uur vroeger. Dat verklaart waarom het hier zo rustig is. De steak is klein en aan de prijs maar o zo lekker. Hij smelt op je tong. We hebben er geen spijt van dat we hier zijn gaan eten.
Als we terug komen op de campground maken we een praatje met de Nederlanders en wisselen weer ervaringen en tips uit. We zullen elkaar dit laatste stuk van de reis nog wel een (paar) keer tegen komen.

Ook staat er een paar plekken verderop een camper met een Duits kenteken. Ik zou wel eens willen weten hoe hun reis er uitziet.
De temperatuur is heerlijk en onder het genot van een glas wijn maak ik buiten aan de picknicktafel het verslag. Fred zit met een flesje Corona tegenover mij en ‘kloemelt’ wat met de fotocamera.
Wij hebben besloten om hier een nachtje extra te blijven. Monique merkte terecht op dat het niet gek is dat we moe zijn, het tempo ligt inderdaad hoog. We volgen haar advies, dat we zelf ook al in ons achterhoofd hadden, op en blijven morgen ook nog hier.
Morgen staan Antilope Canyon en Horseshoe Bend op het programma.
We hebben hier een plek vlakbij het binnenzwembad en zien de hele avond mensen in en uit lopen. Tegen 22.00 uur komen er mensen naar buiten en stappen in de auto (formaat slagschip) die voor de deur staat geparkeerd. Ze rijden terug naar hun campsite en dat terwijl deze camping niet eens zo groot is. Tja, ook dat is Amerika.
We zitten als een van de weinigen (denk zelfs als enigen) buiten en genieten van de mooie avond.
PS Het uploaden van de foto’s wil maar niet lukken. Ik hoop dat ik morgen meer foto’s kan plaatsen.

Een gedachte over “Dag 14, Zaterdag 14 juni 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s